Aradan 2 yıl geçtikten sonra geçen Ekim ayında rejim, hapishaneyi terk etti ve mahkumlar serbest kaldı. Anne Necmiye ve çocuklar da hapishaneden çıkarak önce Cilvegözü Sınır Kapısı’na ardından da akrabalarının yardımıyla Adana’ya geldi. Ancak baba Mehmet Gök’ten eşi ve çocukları haber alamadı. 3 ay önce ise Mehmet, kardeşi İbrahim’i aradı ve ‘Beni yakalandıktan 2 ay sonra Irak'ın güneyindeki Nasıriye kentinde bulunan El Hut Cezaevi'ne gönderdiler. Burada esir tutuluyorum. İşkence görüyorum. Sizleri aramama yıllar sonra izin verdiler. Bazı ülkeler buradaki vatandaşlarını kurtarıyor. Siz de beni kurtarın’ dedi.